Categories
Trivia

De vloek van Billy de geit

William, afgekort Billy is een populaire naam voor geiten. Behalve William Windsor is er namelijk nog een beroemde Billy de geit. Deze Billy is de naamgever van de Billy Goat tavern in Chicago.

In 1934, 2 maanden na de opheffing van de drooglegging, kocht de Griekse immigrant Billy Sianis een pub in Chicago. De cheque, waarmee hij betaalde, was ongedekt, maar omdat hij het eerste weekend al heel goed draaide kon hij de vorige eigenaar alsnog betalen. Die zomer viel er een geitje van een vrachtwagen voor de deur. Billy nam het geitje in zijn café op voedde het liefdevol op. Hij noemde de geit Billy en hernoemde zijn café de Billy Goat Tavern.

Zonder dit cafe hadden de Cubs vast nog wel eens de world series gewonnen...(foto: © 2006, Jeremy Atherton)
Zonder dit cafe hadden de Cubs vast nog wel eens de world series gewonnen…(foto: © 2006, Jeremy Atherton)

Zelf begon Sianis zich ook Billy de geit te noemen en kweekte hij een lange sik. De echte Billy de geit werd intussen voor allerlei publiciteitsstunts voor het café gebruikt.

Dat Sianis een goed gevoel voor zaken had werd wel duidelijk toen in 1944 de Republikeinse conventie neerstreek in Chicago. Sianis zette een enorm bord voor de deur van zijn cafe: “Hier wordt niet aan republikeinen geschonken!”. Het gevolg was dat zijn kroeg vol zat met een menigte beledigde republikeinen die eisten dat Sianis hen zou bedienen, wat hij vervolgens ook vrolijk deed, daarbij de hoogste dagomzet van het jaar draaiend.

Een jaar later in 1945 maakte een van zijn publiciteitsstunts Billy de geit eeuwig beroemd in Chicago. Sianis nam Billy de geit namelijk mee naar een honkbalwedstrijd van de lokale Chicago Cubs. Ondanks dat hij gewoon een kaartje voor Billy gekocht had, werd hij met de geit het stadium uitgezet door Philip K. Wrigley, de eigenaar van de Cubs en het naar zijn familie genoemde kauwgommerk. De reden zou zijn geweest dat de geit te veel stonk.

Woedend sprak Sianis de vloek uit dat de Chicago Cubs nooit meer een world series honkbalwedstrijd zouden spelen omdat Wrigley zijn geit beledigd had. Sindsdien hebben de Cubs inderdaad nooit meer aan de world series meegedaan. Er zijn al verschillende pogingen gedaan om van de vloek af te komen. Onder andere door een geit op het veld te laten, door een afgehakte geitenkop naar de eigenaren van de Cubs te sturen en door geiten te doneren aan arme families in de derde wereld. Tot nu toe heeft het echter nog niet geholpen. De laatste keer dat de Cubs in de world series stonden was in 1945 toen Billy het stadium uit werd gezet en dat jaar hebben ze verloren.

De Chicago Cubs zijn niet het enige sportteam wat lijdt onder een vloek. Ook Benfica is al tijden vervloekt, sinds 1962 om precies te zijn. Toen wonnen ze de Europacup 1 voor de 2e keer onder coach Béla Guttmann. Toen Guttmann echter om een loonsverhoging vroeg, kreeg hij nul op rekest. Boos beende hij weg terwijl hij riep dat Benfica in nog geen 100 jaar een nieuwe Europese finale zou winnen. En aldus geschiedde. Benfica heeft sindsdien al 7 Europese finales gespeeld, maar deze allemaal verloren.

Categories
Muziek

Bijbeuners: Giorgo Moroder

Gisteren vierde Hansjörg Moroder, beter bekend als Giorgio, zijn 73-ste verjaardag. De meeste mensen kennen deze held van hits van Donna Summer of de soundtrack van bijvoorbeeld Scarface of de Neverending Story. Het is minder bekend dat Giorgio ook zijn eigen racewagen heeft geproduceerd. De Cizeta-Moroder lijkt qua uiterlijk behoorlijk veel op een jaren 80 Lamborghini, maar is uitgerust met een belachelijk grote motor met 16 cilinders. Normaal gesproken is dat een aantal dat voor treinlocomotieven en vliegtuigen gebruikt wordt. In 2009 werd een van de 11 geproduceerde exemplaren in de VS in beslag genomen vanwege het niet voldoen aan anti-pollutie wetten. De overige 10 exemplaren verzorgen jaarlijks dezelfde uitstoot als Costa-Rica.

Check die snor!
Check die snor!
Categories
Trivia

William Windsor (Billy de geit)

Sinds de 19e eeuw bestaat in het Britse leger de traditie om een geit als lid van het Royal Welsh regiment te hebben. Niet als mascotte, maar als daadwerkelijke militair. Al deze geiten stammen af van een kudde die cadeau werd gegeven door de sjah van Perzië aan koningin Victoria, ter ere van haar troonsbestijging.

Na een gedegen training kan de geit de rang van korporaal bereiken, wat betekent dat soldaten moeten salueren en in de houding springen voor de geit. De vorige geit in het regiment was William Windsor. William was korporaal en mocht als zodanig van z’n lunch genieten in de korporaalskantine. Onderdeel van z’n lunch was het rantsoen van 2 sigaretten per dag die ie opat en een pint Guinness als drank.

Enkele jaren terug belandde William voor de krijgsraad wegens het niet opvolgen van orders. William had namelijk tijdens een parade kans gezien om een lid van de drumband een kopstoot te geven en te ontsnappen aan z’n begeleider. William werd hierop gedegradeerd tot gewoon soldaat, waardoor hij geen toegang meer had tot de korporaalskantine en z’n dagelijkse sigaretten en Guinness.

William overigens was niet de eerste geit die gedegradeerd werd. Een van z’n voorgangers had het een stuk bonter gemaakt. Deze geit, genaamd Taffy, werd namelijk aangeklaagd wegens prostitutie, nadat hij door z’n begeleider was aangeboden aan een geitenfokker om diens kudde te ‘bedienen’. Met Taffy kwam het niet meer goed, maar William heeft, na een aantal maanden waarin hij tijd had om z’n zonden te overdenken, zijn korporaalsrang weer teruggekregen, inclusief de Guinness en sigaretten, waar het natuurlijk om draaide.

Sinds 2009 is Billy met pensioen en geniet van zijn rust in de dierentuin. Het kostte moeite een waardige vervanger te vinden, maar een lam met potentie is uiteindelijk gevonden. De nieuwe geit is ook William Windsor genoemd. Hij zal zijn opleiding beginnen als gewoon soldaat, maar hoopt natuurlijk ook uiteindelijk korporaal te worden. Hij krijgt hetzelfde rantsoen als de oude Billy, maar hij moet de Guinness laten staan tot hij wat ouder is.

Check hier een foto van Billy

Categories
Geschiedenis

John Sedgwick

Naast de godfather van de bakkebaard, Ambrose Burnside, heeft de Amerikaanse Burgeroorlog nog een hoop andere kleurrijke figuren opgeleverd; John Sedgwick bijvoorbeeld. Hij begon als een kolonel aan de kant van de Unie, maar wist zichzelf te onderscheiden en klom uiteindelijk op tot generaal-majoor.

Om nou te zeggen dat alles soepel liep voor uncle John, zoals zijn manschappen hem noemden, is niet geheel correct. Voor hij echt in actie kwam, moest hij eerst genezen van zijn cholera. Daarna raakte hij bij verschillende veldslagen gewond, wat hem telkens weer een tijdje uit het strijdveld hield.

Je zou denken dat hij daardoor wel vertrouwen zou hebben in de vaardigheden van zijn tegenstanders, maar niets daarvan. Zijn korps en hij waren de frontlijnen aan het verkennen om te bepalen waar eventuele artillerie geplaatst moest worden, toen ze door scherpschutters van zo’n 900 meter afstand onder vuur genomen werden. Zijn officieren en de artilleriesoldaten doken weg voor de schoten.

Sedgwick bleef gewoon openlijk rondlopen, “Wat? Wegduiken voor wat schoten? Wat gaan jullie doen als ze over de hele linie gaan vuren?”
Zijn mannen waren beschaamd, maar bleven toch wegduiken.
“Ik schaam me voor jullie, zo wegduiken. Ze zouden nog geen olifant kunnen raken op deze afstand!”

Enkele seconden later klonk een schot en viel hij neer met een kogelgat onder zijn linkeroog.

Misschien dapperder dan goed voor hem was, maar check die baard!
Misschien dapperder dan goed voor hem was, maar check die baard!