Categories
Trivia

Pierre Brassau: schildertalent

Hij schildert met krachtige penseelstreken, maar ook met een duidelijke vastberadenheid. Zijn penseelstreken draaien met een furieuze kieskeurigheid. Pierre is een artiest die zijn kunst doordrenkt met de fijngevoeligheid van een balletdanser.

Aldus een kunstcriticus, sprekend in 1964 over Pierre Brassau, de nieuwste sensatie op een kunsttentoonstelling in het Zweedse Göteborg. Over het algemeen waren zijn collega’s het roerend met hem eens. Ook zij vonden dat het werk van Brassau met kop en schouders boven de anderen ge-exposeerden uit stak.

Eén criticus vond het werk echter helemaal niets. Deze expert beweerde dat de doeken zelfs door een aap geschilderd hadden kunnen zijn.

Over smaak valt niet te twisten, over feiten echter wel. Zeker hier bij Trivipedia, waar we een broertje dood hebben aan feitenvrije meningen. Tenzij het ons uitkomt uiteraard.

De waarheid over de schilderijen van Pierre Brassau

Feit is dat voornoemde criticus gewoon 100% gelijk had. De 4 werken van Pierre Brassau waren inderdaad door een aap, in dit geval een chimpansee, geschilderd. Pierre Brassau was namelijk de artiestennaam van Peter, een 5 jaar oude chimpansee uit de lokale dierentuin, de Boras Zoo. Als je dat met een Frans accent aan elkaar uitspreekt dan krijg je inderdaad iets wat lijkt op Brassau.

De journalist Åke Axelsson had, bij wijze van stunt, Peter doeken en schildergerei gegeven. Na enkele mislukte pogingen, waarbij Peter de verf opat, in plaats van voor schilderijen te gebruiken (vooral kobaltblauw bleek erg lekker), kreeg hij toch de smaak van het schilderen te pakken. Nadat Peter een flink aantal schilderijen had gemaakt, koos Axelsson de vier beste uit en regelde dat deze op de tentoonstelling werden vertoond.  

Toen eenmaal uitkwam dat Brassau een chimpansee was, bleef de enthousiaste criticus bij zijn oordeel dat Brassau duidelijk de beste werken van de tentoonstelling had gemaakt. Ongetwijfeld tot chagrijn van de overige schilders wiens werken werden tentoongesteld…

Hij verkeerde daarbij overigens niet in slecht gezelschap. In 2005 werd het experiment herhaald in Moritzburg in Duitsland. Daar schilderde Banghi, een 31-jarige vrouwelijke chimpansee, een aantal schilderijen. Katja Schneider, de directrice van het lokale staatsmuseum, zag de werken van Banghi aan voor werk van Ernst Wilhelm Nay, een van de belangrijkste naoorlogse Duitse schilders. Toen ze werd geconfronteerd met de waarheid reageerde ze dat ze ook wel vond dat het leek alsof Nay nogal haast had gehad tijdens het schilderen.

Categories
Trivia

Lawnchair Larry en zijn opvolger

Larry Walters was een Amerikaanse trucker, die eigenlijk piloot wilde worden. Vanwege de sterkte van zijn bril was dat niet mogelijk. Toen Larry op zijn 13e een keer heliumballonnen in een winkel tegen het plafond had zien hangen, bedacht hij zich dat hij dan wellicht ballonnen kon gebruiken om toch de lucht in te gaan.

Twintig jaar later, in de zomer van 1982, vond Larry, die inmiddels in de buurt van Los Angeles woonde,  het tijd om zijn puberdroom in vervulling te laten gaan. Samen met zijn vriendin schafte hij tientallen weerballonnen aan, samen met heliumtanks om de ballonnen te kunnen vullen. Normaal mogen dit soort ballonnen, die een doorsnee kunnen hebben van bijna drie meter, niet zo maar verkocht worden. Larry had van te voren echter een verklaring van z’n werkgever vervalst, waarin stond dat de ballonnen gebruikt zouden worden in een televisiereclame.

Toen Larry aldus zijn benodigde ballonnen in bezit had restte hem nog maar een ding om te doen voordat hij in z’n eigen luchtschip de hemel zou gaan bedwingen.

In zijn achtertuin bond hij de, inmiddels gevulde ballonnen, aan een tuinstoel vast, deed een parachute aan, nam wat biertjes, boterhammen, een radio, en een luchtbuks mee en ging in z’n tuinstoel zitten. De tuinstoel was met touwen vastgebonden aan zijn jeep.

Zoals bedacht sneed een vriend van Larry de touwen door zodat de tuinstoel langzaam omhoog zou vliegen. Larry zou dan de luchtbuks gebruiken om de ballonnen kapot te schieten als hij te hoog zou komen, terwijl hij van het uitzicht kon genieten en biertjes kon drinken.

Zodra het laatste touw was doorgesneden steeg Larry met een noodgang op, waardoor hij geen tijd had om wat ballonnen kapot te schieten, om zo het tempo van het opstijgen te controleren. Laat staan dat hij rustig een biertje kon drinken. Binnen de kortste keren zat hij dan ook zo hoog dat hij in eerste instantie geen ballonnen meer durfde kapot te schieten, omdat Larry bang was dat z’n ligstoel scheef zou gaan hangen.

Het hoogste punt dat Larry bereikte was rond de 5 kilometer hoogte, waar hij gezien werd door de piloten van 2 piloten van lijnvluchten, die het vreemde voorval meldden aan de luchtverkeersleiding, terwijl ze die leiding verzekerden dat er geen drugs in het spel waren, maar dat ze echt een kerel op een tuinstoel voorbij zagen vliegen.

Uiteindelijk schoot Larry toch wat ballonnen kapot en begon langzaam te dalen totdat hij in elektriciteitskabels verstrikt raakte, daarbij een stroomstoring in Long Beach veroorzakend. Toen hij naar beneden was geklommen via de elektriciteitsmast stond de politie hem op te wachten, om hem te beboeten voor het illegaal in de buurt van een vliegveld vliegen, zonder contact te houden met de luchtverkeersleiding.

Een van Larry's opvolgers (foto: Omnibus)
Een van Larry’s opvolgers (foto: Omnibus)

Larry kreeg dat jaar een eervolle vermelding van de Darwin Awards. Jaren later, in 2008, vormde Larry de inspiratie voor de winnaar van dat jaar, de Braziliaanse priester Adelir Antônio de Carli.

De Carli voerde een campagne om geld in te zamelen voor een kapelletje voor truckers, niet geheel toevallig het beroep van lawnchair Larry. De Carli hoopte het wereldduurrecord ‘vliegen in een stoel met ballonnen’ te verbreken. Dat stond op 19 uur en was gevestigd door andere navolgers van Lawnchair Larry, die er een officieuze sport van maakten.

Om er zeker van te zijn dat alles goed zou gaan volgde Antonio verschillende survivalcursussen en nam hij een indrukwekkende hoeveelheid hulpmiddelen op zijn vlucht mee. Zo had  hij genoeg eten en drinken voor 5 dagen bij zich, een survivalpak, een gps apparaat, parachute, helm en satelliettelefoon.

Zogezegd leek Antonio een opgeruimde en vooruit denkende waaghals. Helaas had Antonio er niet aan gedacht het weerbericht te beluisteren voor zijn vlucht en kwam hij terecht in een flinke storm die hem van z’n koers af blies. Op zich nog niet eens zo’n heel groot probleem, hij had immers een satelliettelefoon bij zich en een gps apparaat. Toen hij  boven de kustlijn terecht was gekomen bedacht Antonio dus dat het wel slim was om hulp in te roepen zodat hij niet boven zee terecht zou komen, of daar in ieder geval gered kon worden.

Toen hij belde met het thuisfront kwam hij er helaas achter dat ie niet wist hoe de GPS plaatsbepaling werkte en dus geen idee had waar hij was behalve dat het ergens boven (inmiddels) de oceaan was.

Dat is ook het laatste wat van Antionio in levende lijve is vernomen. Weken later werd een deel van zijn stoffelijk overschot bij een olieplatform gevonden. Waarschijnlijk heeft hij na landing op zee nog minstens enkele wanhopige dagen geleefd…

Waar Icarus en Daedalus in de oudheid al achter kwamen is dat de mens alleen kan vliegen met de juiste hulpmiddelen en dat ook daarbij geldt dat hoogmoed voor de val  (in het water) komt.

Categories
Trivia

Het Cassandra complex

De Trojaanse oorlog werd uiteindelijk door de Grieken gewonnen doordat een klein groepje Grieken, onder leiding van Odysseus, in het houten paard de muren van Troje werd binnengehaald. De Trojanen werden echter van verschillende kanten gewaarschuwd het paard niet binnen te halen.

Een van degenen die de Trojanen probeerde te waarschuwen was Cassandra, een dochter van koning Priamos. Cassandra had namelijk de gave om de toekomst te voorspellen. Helaas voor Cassandra en de Trojanen geloofde niemand Cassandra en werd het Paard juichend binnengehaald.

Dat niemand Cassandra geloofde was de schuld van de god Apollo.
Toevallig (of niet) was Apollo ook verantwoordelijk voor Cassandra’s voorspellende gave. Betoverd door haar schoonheid schonk hij haar die gave.

Kennelijk was het niet de bedoeling dat dit een eenzijdig cadeautje was. Toen Cassandra niet op Apollo’s avances inging deed hij uit wrok een toevoeging aan haar gave: Als zij de toekomst voorspelde zou niemand haar geloven.

In zekere zin zorgde Cassandra door haar waarschuwing er dus juist voor dat het onheil over Troje kwam. Immers als zij niet had gewaarschuwd zouden wellicht anderen, die ook waarschuwden zijn geloofd.

Tegenwoordig wordt wel gesproken over het Cassandra complex voor mensen die achteraf terecht ergens tegen waarschuwen, maar niet worden geloofd. Denk aan klimaatverandering, maar ook bijvoorbeeld beursbubbels.

Cassandra zelf vluchtte tijdens de plundering van Troje de tempel van Athene in, maar werd daar alsnog verkracht door Ajax de kleine, een van de Griekse ‘helden’.  Athene kon dit niet echt waarderen en de Grieken wilden Ajax ter dood veroordelen. Ajax zwoer echter op de goden dat hij onschuldig was terwijl hij een altaar vasthield.

Cassandra zag deze niet aankomen...
Cassandra zag deze niet aankomen…

Hierop durfden de Grieken hem niet meer om te brengen en kon hij gewoon huiswaarts zeilen . Helaas voor hem was Athene nog steeds woedend en zorgde  ze er voor dat hij schipbreuk leed en door de bliksem getroffen werd.

Categories
Trivia

Topsy de arme ter dood veroordeelde olifant

Vandaag is het 113 jaar geleden dat Topsy de olifant, na een bewogen leven, door haar eigenaren ter dood werd gebracht. Dat leven begon ongeveer 28 jaar eerder in de Zuid-Oost Aziatische jungle, waar ze als baby werd gevangen en verkocht aan een Amerikaans circus.

Met het circus, Forepaugh & Sells Brothers, trad Topsy door heel de Verenigde Staten op. Door enkele incidenten stond ze echter al snel bekend als ‘moeilijk’. In 1902 deed ze haar reputatie eer aan, door een dronken idioot, die de olifanten verblijven stiekem in was gegaan, een lesje te leren.  Dit deed ze door ‘m in de lucht te gooien met haar slurf en hem vervolgens kennis te laten maken met haar knieën op zijn borstkas.

Topsy aan het werk voor Forepaugh
Topsy aan het werk voor Forepaugh

Dit was net wat meer dan zijn borstkas aankon en de man legde dan ook het loodje. Wat zijn verdiende loon was, want hij bleek eerst zand in haar gezicht te hebben gegooid waarna hij het topje van haar slurf probeerde aan te steken met z’n sigaar.

Forepaugh & Sells vonden echter dat Topsy een risico begon te vormen en zij verkochten haar in 1902 aan de voorganger van het Luna Park in Coney Island. Na de vernietigende brand, enkele jaren eerder, in de plaatselijke olifant, de Elephantine Colossus, zoals dit Olifantvormige hotel heette, was men maar wat blij met een nieuwe olifant.

Topsy's voorganger staat in brand
Topsy’s voorganger staat in brand

Daar kwam al snel verandering in toen bleek  dat haar verzorger het dronken aan de stok kreeg met de politie en gezeten op Topsy het politiebureau probeerde binnen te komen, terwijl de doodsbange agenten zich hadden gebarricadeerd in de cellen.

De verzorger werd vanwege z’n dronkenschap ontslagen, maar Topsys eigenaren hadden geen vervanging en wilden dus van haar af. Toen niemand haar wilde hebben besloten ze dat Topsy dan maar publiekelijk geëuthanaseerd moest worden. Zo kon er in elk geval nog wat verdiend worden aan Topsys dood. Na overleg met de Amerikaanse vereniging ter voorkoming van wreedheid tegen dieren werd besloten dat ophanging geen goed idee was, maar dat elektrocutie het meest humane middel was, gecombineerd met vergiftiging.

Doordat het bedrijf van Edison hier een film van maakte (die op internet, maar niet hier) te bekijken is, ontstond de mythe dat Topsy werd gebruikt door Edison om te bewijzen dat wisselstroom super gevaarlijk was en dat voor huis-tuin-en-keukendoeleinden je dus maar beter gelijkstroom van Edison kon gebruiken. Dit blijkt echter een verzinsel van Wired te zijn. Edison had in 1903 namelijk geen aandeel meer in het elektriciteitsbedrijf.

In 1916 bleek dat Coney Island z’n tijd ver vooruit was want in Tennessee werd toen een olifant ter dood veroordeeld voor het vermoorden van een zwerver. Omdat Tennessee geen contact had met de  Amerikaans vereniging ter voorkoming van wreedheid tegen dieren werd Mary de olifant gewoon opgehangen, zoals dat daar ook met mensen gebruikelijk was.

Oog om oog, (slag)tand om tand
Oog om oog, (slag)tand om tand