Tag Archives: misdaad

Ari van de dag: Thomas Midgley jr. de grootste vervuiler ooit

Thomas Midgley begon zijn carrière als gerespecteerd scheikundige aan de Cornell Universiteit, maar ging in 1916 aan de slag bij General Motors om onderzoek te doen op het gebied van motoren.

Al snel kwam hij op het spoor van een stof, die motoren beter liet draaien en waardoor ze minder last hadden van kloppen of pingelen. Tetra-ethyllood bestaat, zoals de naam al aangeeft, gedeeltelijk uit lood, dat bij verbranding vrijkomt. Omdat toen ook al bekend was dat lood giftig was, kreeg de stof de merknaam Ethyl en werd het looddeel tactisch verzwegen. Midgley was echter goed op de hoogte van het gevaar, want in 1923 nam hij een lange vakantie om te genezen van een lichte loodvergiftiging.

Verantwoordelijk voor algehele achteruitgang intelligentie...
Verantwoordelijk voor algehele achteruitgang intelligentie…(foto copyright Plazak)

Samen met de chemiereus Dupont en de voorloper van ExxonMobil startte General Motors een speciaal bedrijf dat zich richtte op de productie van Ethyl, waarbij Midgley onderdirecteur werd. Ondanks een aantal doden in de fabriek door loodvergiftiging, beweerde Midgley dat ethyl totaal ongevaarlijk was. In 1924 ging hij zelfs zover dat hij tijdens een persconferentie ethyl over z’n handen liet stromen en het een minuut lang inhaleerde. Hij beweerde dat hij dat elke dag kon doen zonder nadelige effecten. In werkelijkheid had hij ruim een jaar lang last van vergiftigingsverschijnselen door z’n stunt.

Midgley bleek organisatorisch niet zo’n heel groot talent te zijn en werd overgeplaatst naar een functie binnen General Motors waar hij weer meer onderzoek kon doen. Binnen de kortste keren had hij samen met een team een stof uitgevonden die gebruikt kon worden in koelingen in ijskasten, een gebied waar General Motors zich in de jaren 30 nog mee bezig hield. De zogenaamde cfk’s die hij uitvond, zijn verantwoordelijk voor een groot deel van het gat in de ozonlaag. Pas in de jaren 70 kwam men hier achter en werden ze verboden, maar toen was er al een behoorlijk groot gat ontstaan. Niet zo vreemd ook als je bedenkt dat elke molecuul cfk gemiddeld zo’n 100.000 moleculen ozon vernietigt.

In de jaren 70 begon men ook in te zien dat loodtoevoegingen aan brandstof niet zo heel handig waren. Het gemiddelde loodgehalte in het bloed van mensen in de verenigde staten was toen zo’n 16 microgram per liter. Dat klinkt als heel weinig, maar bij meer dan 10 microgram per liter spreekt men al van verhoogde waarden. Omdat een teveel aan lood leidt tot asociaal gedrag en een verlaging van de intelligentie heeft men wel eens geschat dat de invoering van ethyl wereldwijd een daling van minstens 4 IQ-punten heeft veroorzaakt en verantwoordelijk is voor tientallen miljoenen misdaden, die niet waren gepleegd zonder de verhoogde loodconcentraties.

Midgley kampte intussen vanaf 1940 met een vorm van Polio en kreeg steeds meer moeite met bewegen. In 1944 deed hij z’n laatste dodelijke uitvinding: een systeem met katrollen en touwen dat zijn verzorgers moest helpen hem uit bed te takelen. Gelukkig voor de rest van de wereld was deze keer het enige dodelijke slachtoffer Midgley zelf, die vast kwam te zitten in zijn katrollenstelsel en zo zichzelf verstikte.

Meer blauw op straat?

Zo nu en dan, meestal rond verkiezingstijd, komt de roep om meer blauw op straat om de hoek kijken. Het is lastig om te bepalen of meer of beter zichtbare politie daadwerkelijk helpt tegen criminaliteit, maar het is geen nieuw vraagstuk. Ook 600 jaar geleden hield men zich hier al mee bezig. Toen bleek echter al dat het niet zo zeer ging om de hoeveelheid, maar vooral om wat ze deden…

Zo was in 1418 in Parijs Gaultier Rallart chef van de politie en werd hij ‘s nachts verondersteld boeven te vangen. Hij deed elke nacht z’n ronde, maar ving nooit ook maar één boef. Reden voor Gaultier om te verklaren dat Parijs ‘s nachts volkomen veilig was. De bevolking was het daar niet mee eens aangezien er nog steeds flink wat inbraken plaats vonden en je, als je je op straat waagde in het donker, een redelijke kans had om met een klap op je kop van je kostbaarheden verlost te worden.

Wat bleek echter? Gaultier had de gewoonte om met een half orkest op pad te gaan want hij was immers een heer van stand en dan verdien je het natuurlijk aangekondigd te worden door minstens 2 trompetters en 2 trommelaars. Alhoewel Gaultier geen enkele crimineel te pakken kreeg, omdat ze ‘m al van mijlenver hoorden aankomen, was hij niet bereid om zonder orkest op pad te gaan, hij was immers geen pauper.

Terwijl de politie het publiek voor de hooters vermaakte werd aan de andere kant van de stad de bank beroofd.
Terwijl de politie het publiek voor de hooters vermaakte met trommels werd aan de andere kant van de stad de bank beroofd.

Pål Enger en de Schreeuw

In 1988 speelde Pål Enger op semi-professioneel niveau voetbal in de Noorse competitie. Hiermee verdiende hij niet genoeg om rond te komen, maar als enige in het team had hij geen extra baan. Sterker nog, het viel 2 teamgenoten op dat hij elke week z’n trainingspak weggooide omdat hij geen zin had om het te wassen en maar een nieuwe kocht. Helaas voor Pål werkten z’n 2 ploeggenoten bij de politie en besloten ze hem te volgen als hij de stad in ging. Daar ontdekten ze dat hij enorm veel geld uitgaf. Nadat de politie hem betrapte op een van z’n inbraken kwamen ze erachter dat bij hem thuis een schilderij van Munch hing dat gestolen was, de Vampier, en dat hij achter een inbraak zat waar 5 miljoen aan juwelen werd buitgemaakt.

Edvard Munch werd erg bewonderd door Pål Enger
Edvard Munch werd erg bewonderd door Pål Enger

Nadat hij z’n straf hiervoor had uitgezeten roofde hij in 1994 op de openingsdag van de winterspelen in Noorwegen de Schreeuw van Munch, daarbij gebruik makend van de verminderde beveiliging in het museum waar het werk hing in verband met de spelen. In eerste instantie tastte de politie in het duister over de daders tot Pål een geboorte advertentie voor z’n dochter in de krant zette: “Ze kwam met een schreeuw ter wereld!”

In samenwerking met de Britse politie werd vervolgens een nepkoop in scene gezet en werd Pål alsnog gearresteerd. Doordat de Britse agenten op valse paspoorten het land in waren gekomen werd hij echter niet veroordeeld.

Je zou denken dat Pål het lot wel genoeg getart had, maar in de jaren na 1994 werd hij verschillende keren opgepakt voor diefstal. In 2004 was hij zelfs een tijdje verdachte toen een andere versie van de Schreeuw gestolen werd. In 2007 volgde hij een schildercursus in de gevangenis en in 2011 opende hij z’n eigen galerie met abstract werk. Het laatste nieuws over Pål is echter dat hij weer eens gezocht werd wegens een diefstal en dat hij in Zweden toevallig werd gesignaleerd in hetzelfde hotel waar de Noorse recherche een training volgde. Omdat de Noorse politie moest wachten op hun Zweedse collega’s om hem te arresteren ontkwam hij in eerste instantie. Later werd hij alsnog gearresteerd in Wales. Momenteel zit hij weer in de gevangenis; te dromen over schilderijen van Munch waarschijnlijk…

25 april in vogelvlucht

Vandaag is een speciale dag in Frankrijk. Zowel het Franse volkslied, als het eerste gebruik van de guillotine vieren vandaag hun 221-ste verjaardag.

Alhoewel ze op struikrover en eerste slachtoffer Nicolas Jacques Pelletier waarschijnlijk een enorme indruk maakte vond het toegestroomde publiek de guillotine maar niets. Het was gebeurd in een paar seconden zonder enig spektakel. Men mopperde over de galg, die zo slecht nog niet was. Helaas waren de autoriteiten wel tevreden en werd er in de jaren hierna lustig op los onthoofd. Pas in 1977 werd in Frankrijk de laatste persoon door middel van de guillotine onthoofd.

Op dezelfde dag dat Nicolas zijn hoofd verloor, schreef Rouget de Lisle ‘La Marseillaise’ om het volk aan te sporen Frankrijk te verdedigen. Het werd 3 jaar later het officiële volkslied van de Franse republiek en in 1919 werd de melodie ook gebruikt door het Rusland van net na de revolutie.

In gerelateerd nieuws is het vandaag wereldpinguïndag en feliciteren we pinguïn Nils Olav hier van harte mee. Binnenkort meer over de opmerkelijke carrière van Nils Olav.