Tag Archives: leger

William Windsor (Billy de geit)

Sinds de 19e eeuw bestaat in het Britse leger de traditie om een geit als lid van het Royal Welsh regiment te hebben. Niet als mascotte, maar als daadwerkelijke militair. Al deze geiten stammen af van een kudde die cadeau werd gegeven door de sjah van Perzië aan koningin Victoria, ter ere van haar troonsbestijging.

Na een gedegen training kan de geit de rang van korporaal bereiken, wat betekent dat soldaten moeten salueren en in de houding springen voor de geit. De vorige geit in het regiment was William Windsor. William was korporaal en mocht als zodanig van z’n lunch genieten in de korporaalskantine. Onderdeel van z’n lunch was het rantsoen van 2 sigaretten per dag die ie opat en een pint Guinness als drank.

Enkele jaren terug belandde William voor de krijgsraad wegens het niet opvolgen van orders. William had namelijk tijdens een parade kans gezien om een lid van de drumband een kopstoot te geven en te ontsnappen aan z’n begeleider. William werd hierop gedegradeerd tot gewoon soldaat, waardoor hij geen toegang meer had tot de korporaalskantine en z’n dagelijkse sigaretten en Guinness.

William overigens was niet de eerste geit die gedegradeerd werd. Een van z’n voorgangers had het een stuk bonter gemaakt. Deze geit, genaamd Taffy, werd namelijk aangeklaagd wegens prostitutie, nadat hij door z’n begeleider was aangeboden aan een geitenfokker om diens kudde te ‘bedienen’. Met Taffy kwam het niet meer goed, maar William heeft, na een aantal maanden waarin hij tijd had om z’n zonden te overdenken, zijn korporaalsrang weer teruggekregen, inclusief de Guinness en sigaretten, waar het natuurlijk om draaide.

Sinds 2009 is Billy met pensioen en geniet van zijn rust in de dierentuin. Het kostte moeite een waardige vervanger te vinden, maar een lam met potentie is uiteindelijk gevonden. De nieuwe geit is ook William Windsor genoemd. Hij zal zijn opleiding beginnen als gewoon soldaat, maar hoopt natuurlijk ook uiteindelijk korporaal te worden. Hij krijgt hetzelfde rantsoen als de oude Billy, maar hij moet de Guinness laten staan tot hij wat ouder is.

Check hier een foto van Billy

John Sedgwick

Naast de godfather van de bakkebaard, Ambrose Burnside, heeft de Amerikaanse Burgeroorlog nog een hoop andere kleurrijke figuren opgeleverd; John Sedgwick bijvoorbeeld. Hij begon als een kolonel aan de kant van de Unie, maar wist zichzelf te onderscheiden en klom uiteindelijk op tot generaal-majoor.

Om nou te zeggen dat alles soepel liep voor uncle John, zoals zijn manschappen hem noemden, is niet geheel correct. Voor hij echt in actie kwam, moest hij eerst genezen van zijn cholera. Daarna raakte hij bij verschillende veldslagen gewond, wat hem telkens weer een tijdje uit het strijdveld hield.

Je zou denken dat hij daardoor wel vertrouwen zou hebben in de vaardigheden van zijn tegenstanders, maar niets daarvan. Zijn korps en hij waren de frontlijnen aan het verkennen om te bepalen waar eventuele artillerie geplaatst moest worden, toen ze door scherpschutters van zo’n 900 meter afstand onder vuur genomen werden. Zijn officieren en de artilleriesoldaten doken weg voor de schoten.

Sedgwick bleef gewoon openlijk rondlopen, “Wat? Wegduiken voor wat schoten? Wat gaan jullie doen als ze over de hele linie gaan vuren?”
Zijn mannen waren beschaamd, maar bleven toch wegduiken.
“Ik schaam me voor jullie, zo wegduiken. Ze zouden nog geen olifant kunnen raken op deze afstand!”

Enkele seconden later klonk een schot en viel hij neer met een kogelgat onder zijn linkeroog.

Misschien dapperder dan goed voor hem was, maar check die baard!
Misschien dapperder dan goed voor hem was, maar check die baard!