Tag Archives: bier

Lagunitas en de Undercover Investigation Shutdown Ale

Sinds 1993 wordt in Californië Lagunitas bier gebrouwen. Voordat Heineken 50% van de aandelen kocht was het een van de grotere ‘craft beer’ brouwerijen. Lagunitas staat bekend om haar associatie met marihuana en noemde verschillende biertjes naar termen die met weed te maken hebben. Ook brouwt Lagunitas batches die eindigen op 420, wat Amerikaans slang is voor marijuana.

Elke week werd er een feestje gegeven voor personeel en vrienden die onder het genot van een biertje boven de brouwerij konden blowen.

In 2005 kwam daar een einde aan nadat er tijdens een van deze feestjes agenten verschenen van de California Department of Alcoholic Beverage Control.  Met veel machtsvertoon werden er verschillende werknemers in de boeien geslagen. De brouwerij werd meteen gesloten wegens het zich niet houden aan bedrijfsvoeringsregels.

Als het aan de agenten had gelegen was de bouwerij voorgoed gesloten. Al weken voordat ze officieel op het feest verschenen probeerde een undercover agent elke week weed te kopen van werknemers van de brouwerij. Deze pogingen strandden echter elke keer op de vrijgevigheid van de brouwers, die telkens gratis hun joints deelden met de agent.

Door deze vrijgevigheid lukte het de agenten niet een een aanklacht voor drugshandel in te dienen en daarmee de brouwerij voorgoed gesloten te krijgen. De eigenaar voerde zelfs in de rechtszaak aan dat zijn werknemers zich gedroegen zoals het hoorde en, ondanks herhaaldelijk aandringen, geen drugs verhandelden.

Uiteindelijk mocht de brouwerij na 21 dagen weer open, op de voorwaarde dat er geen blowfeestjes meer gegevens zouden worden. Jarenlang werden er helemaal geen feestjes meer gegeven, maar toen rond 2010 er toch weer een feestje gegeven werd stonden er overal enorme borden met verboden te blowen.

Naast een sluiting heeft het incident Lagunitas overigens ook een prachtig biertje opgeleverd, de Undercover Investigation Shutdown Ale, die sinds 2006 gebrouwen wordt en een van de populairste bieren is die de brouwerij tegenwoordig brouwt.

The Great London Beer Flood

Alhoewel in Duitsland het meeste bier per persoon wordt gedronken met 160 liter per jaar, kan het Verenigd Koninkrijk er ook wat van. Daar wordt namelijk per persoon zo’n 110 liter bier per jaar gedronken. Dat is natuurlijk geen nieuw fenomeen. Al sinds de middeleeuwen worden er grote hoeveelheden bier gedronken in Europa. Dat er dan wel eens wat mis gaat is niet zo verwonderlijk…

In 1814 ging het in Londen op een tamelijk spectaculaire manier mis. Meux’s Brewery stond bekend om haar porter bier, een minder sterke variant van stout (of eigenlijk is stout een sterkere variant van porter). Dit bier had zo’n 6 tot 18 maanden nodig om te gisten in een groot vat. Gezien het ruimtegebrek midden in Londen had de brouwerij een enorm vat op het dak gezet.  Dit 7 meter hoge vat had een inhoud van maar liefst 511.920 liter en werd bijeengehouden door 29 stalen hoepels met een gemiddeld gewicht van meer dan 200 kilo.

Op 17 oktober om 6 uur ‘s avonds was er in de wijde omtrek van de brouwerij een enorme knal te horen omdat eerst een, en vervolgens alle hoepels het begaven. De meer dan een half miljoen liter bier in het vat spoot met grote kracht naar buiten waardoor een aantal andere vaten ook explodeerden. In totaal stroomde er meer dan een miljoen liter bier over het dak, waardoor een muur van de brouwerij instortte en de biervloed door de smalle straatjes van de omliggende wijk golfde.

God besloot het bier gratis weg te geven...
God besloot het bier gratis weg te geven…

Een groot deel van de arme sloppenwijk waar de brouwerij was gevestigd probeerde op alle mogelijke manieren het bier op te vangen, met potten, ketels, flessen of gewoon door het zo van de straat te drinken. Minstens 8 mensen kwamen echter om doordat ze verdronken in het bier of terecht kwamen onder instortende huizen. Een aantal gewonden werd afgevoerd naar het ziekenhuis, waar de rest van de patiënten in opstand kwam omdat ze bier roken en zich af vroegen waarom zij geen bier kregen.

De Meux’s brouwerij werd aangeklaagd door de nabestaanden van de slachtoffers, maar de rechter besloot uiteindelijk dat het Gods wil was dat de ramp zich voltrok en dat de brouwerij dus niet schuldig was. Gelukkig voor hen hadden de nabestaanden wel nog wat geld verdiend door de lichamen van de omgekomenen ten toon te stellen in hun huizen zodat nieuwsgierigen uit andere delen van Londen ook wat van de ramp meekregen. Jammer genoeg maakte de politie hier een eind aan nadat er in een huis zoveel belangstellenden bijeen kwamen dat de vloer instortte en iedereen in de kelder viel. Gelukkig voor de belangstellenden werd de klap opgevangen door het bier waarvan er nog steeds duizenden liters in de kelder stond.

Hoe kom je in de regering van Australië?

Elk volk heeft de regering die het verdient. Deze uitspraak van Joseph de Maistre, een van de grondleggers van het Europese conservatisme, is een mening die wellicht niet door elke Noord-Koreaan of inwoner van Zimbabwe wordt gedeeld. Er zijn echter landen waar dit zeker voor geldt, tenminste als we kijken naar bepaalde leden van de regering.

Australië is hier een mooi voorbeeld van. Deze ex-strafkolonie heeft een paar leiders gehad, die het diepste wezen van de Australiër belichamen. Zo was daar bijvoorbeeld Bob Hawke, die premier was van 1991 tot 1993. Bob was behalve premier ook houder van het wereldrecord bierdrinken en is officieel opgenomen in het Guinness Book of Records met 1,4 liter in 11 seconden. Volgens eigen zeggen was zijn record, dat hij tijdens zijn studententijd vestigde, de belangrijkste reden dat hij premier was geworden: elke Australiër kon zich immers met hem identificeren of je het nou politiek met ‘m eens was of niet. Als je snel bier kan drinken dan ben je een geschikte kerel. Zeker om het land te leiden.

Een andere zeer geschikte kerel voor Australiërs is Kevin Rudd, die premier was van 2007 tot en met 2010. Rudds geschiktheid is vooral gebaseerd op een incident in New York, waar hij in 2003 was als vertegenwoordiger van Australië bij de VN. In 2007 werd bekend dat hij daar had lopen zuipen als een gek en naar een stripclub was geweest. Toen er verhalen in de media verschenen over hoe het gezelschap zich had misdragen werd dat hard ontkend. Echter niet door Kevin, want die zei dat hij zoveel gedronken had dat hij zich er überhaupt niets meer van herinnerde. Drie maanden later werd hij tot premier gekozen, waarbij dit verhaal waarschijnlijk geholpen heeft omdat het hem een “menselijke” (lees Australische) kant gaf.

De voorganger van Bob Hawke als premier, John Malcolm Fraser, lustte ook wel een neutje. Tenminste dat was zijn verklaring voor het “broek incident”: In 1986, dus een aantal jaar na zijn premierschap, was Fraser voorzitter van de zogenoemde Eminente Personen groep van het Gemenebest. De groep bestond uit door de wol geverfde ex-politiek leiders, die een advies zouden uitbrengen aan de regeringsleiders van het gemenebest over de apartheid. Fraser werd echter gevonden in de lobby van een motel in Memphis, wat bekend stond als ontmoetingsplaats voor hoeren en drugsdealers, zonder broek en in totaal benevelde toestand. Alhoewel er meteen verhalen opdoken over hoerenbezoek bezwoer zijn vrouw dat het een grapje was van de rest van de delegatie en dat haar arme man zich niets kon herinneren omdat hij te dronken was.

Australië hoorde het verhaal en zag dat het goed was.

Wie hem het eerst op heeft op heeft wordt premier! (copyright Simon Laird)
Wie hem het eerst op heeft op heeft wordt premier! (copyright Simon Laird)

Zo Australisch als deze 3 premiers is de huidige minister van jeugdzaken, Peter Garrett, nog niet, maar hij is dan ook (nog) geen premier. Dat hij zanger was van een van de succesvolste Australische bands, Midnight Oil, en daarmee wereldhits scoorde gaf hem een streepje voor bij de Australische stemmer. Hij scoorde echter pas echt met de soort muziek die ze maakten. Een criticus omschreef die als “life-denying, sexist, secular and bigoted [...] endless touting of Australia and all things Australian.” Genoeg in ieder geval voor een plekje in het kabinet.

Als laatste is het als Australisch leider natuurlijk ook belangrijk om te overlijden op een Australische manier. Harold Holt, die premier was tot zijn dood in 1967, heeft dat goed begrepen. Hij ging even een stukje zwemmen en werd nooit meer teruggevonden. Waarschijnlijk is hij opgegeten door een haai, wat natuurlijk de meest Australische dood is die je kan bedenken, na stikken in je eigen kots doordat je te veel gezopen hebt uiteraard.

Het verhaal dat Holt een Chinese spion was en werd opgepikt door een Chinese onderzeeër duikt nog regelmatig op, maar is ook voor trivipedia een brug te ver…