Category Archives: muziek

Ed Kowalczyk

Ed Kowalscyk kennen we als dat kale mannetje dat in Nederland nog steeds wereldberoemd is als zanger van Live. Sinds eind 2016 is deze tweedehands grungeband weer bij elkaar met Ed dus als zanger.

In 2009 echter werd Ed uit de band gezet na onenigheid met de rest van de band. Alhoewel zijn verhaal nogal verschilt van dat van z’n medebandleden komt het er volgens hen op neer dat Ed stiekem met allerlei concertpromotors dealtjes sloot, dat zij in het geheim extra geld (tot wel 100.000 dollar per optreden) aan Ed zouden geven, buiten de normale gage van de band om.

Toen de rest daar bij toeval achter kwam waren de rapen natuurlijk gaar en werd Ed de band uitgezet.

Zowel Ed als de rest van de band bleken bijzonder onsuccesvol te zijn, en dan met name buiten Nederland, waar ze regelmatig voor 3 man en een paardenkop optraden. Omdat Nederland een voorliefde heeft voor het grote gebaar (zie Kane) wisten ze het hier nog wel even uit te houden.

Nadat Ed in Amerika een tour hield voor gemiddeld 100 man was de maat echter vol. Dat leverde natuurlijk veel te weinig geld op. Per optreden een paar honderd dollar in plaats van een ton. De rest van de band was ook nergens meer welkom en uit arren moede hebben ze besloten dat er in 2017 een reünie gaat plaatsvinden. Behalve optreden zal de belangrijkste activiteit van de band bestaan uit het in de gaten houden van Ed, om te voorkomen dat ie er weer met het geld vandoor gaat.

De KLF en haar strapatsen

Voor degenen die niet weten wat de KLF is: Het is de band die in het jaar 1991 de meest succesvolle singles act van de wereld was en hits had als What time is love en Justified and AncientDe KLF was echter geen gewone band…

Op 21 juli 1986 nam toenmalig platenbons Bill Drummond ontslag bij platenlabel WEA omdat hij precies 33 1/3 jaar oud was, de snelheid van een langspeelplaat. Met een kennis, met wie hij een voorliefde deelde voor de illuminatus trilogie besloot hij een band op te richten die voor chaos en anarchie zou zorgen in de muziekwereld: de Justified Ancients of MuMu land. Het was niet geheel toevallig dat deze naam ook voorkwam in de Illuminatus Trilogie. In de boeken zit deze groep de Illuminati – die wereldheerschappij nastreven – dwars, via anarchistische subversieve acties.

Drummond en zijn partner Jimmy Cauty bedachten dat hip-hop op dat moment de meest tegendraadse stroming was in de muziekwereld en ze brachten als Kingboy D en Rockman Rock enkele zwaar gesamplede rapnummers uit. Begin jaren 90 braken ze echt door met een combinatie van stadionhouse en scheurende gitaren. Ze scoorden als KLF ook in Nederland een nummer één hit met Last Train To Trancentral. Voordat dit nummer uitkwam hadden ze echter al een handleiding geschreven voor het maken van een nummer één hit genaamd The Manual:  How to have a number one the easy way — The Justified Ancients Of Mu Mu reveal their zenarchistic method used in making the unthinkable happen.

Alhoewel het nooit duidelijk werd of de handleiding serieus bedoeld was, bleek hij wel te werken. De Zwitserse groep Edelweiss gebruikte de manual bij het maken en promoten van het nummer Bring me Edelweiss en verkocht daar 5 miljoen exemplaren van.

fragment van Last train to trancentral
fragment van Last Train to Trancentral

In 1991 had de KLF zijn grootste succes en scoorde hit na hit over de hele wereld. Dit bleek een opstapje te zijn naar de Brit Awards, dat jaar, waar de crème de la crème van de Britse muziekindustrie elk jaar probeert het record schouderklopjes geven te verbeteren. Hier kwam de KLF het podium op samen met een hardcore trashformatie in camouflagepakken en mitrailleurs en schokten zij het publiek door het te beschieten met losse flodders. Meteen daarna kondigde een speaker het vertrek van de KLF uit de muziekbusiness aan.

De meeste Britse muziekbladen dachten aan een grap, maar de band bleek daadwerkelijk hun hele oeuvre te hebben gedelete. Geen enkel KLF album of single is sindsdien legaal meer te verkrijgen. Toch haalden ze nog enkele keren het nieuws. Zo deden ze in 1994 de grootste cashopname in Engeland ooit door een miljoen pond op te nemen. Later kwam een video uit waarop te zien was hoe het gehele miljoen verbrand werd op een afgelegen eilandje als kunstwerk. Dit kostte overigens meer dan een miljoen want het leverde ook nog een boete op wegens vernietiging van staatseigendommen.

Een jaar eerder irriteerden ze de kunstwereld door een stichting op te richten die een prijs zou uitdelen voor het lelijkste kunstwerk. De eerste winnares was Rachel Whitehead, niet geheel toevallig ook de winnares van de prestigieuze Turner Award. In eerste instantie weigerde ze de 40.000 pond (2 x zoveel als het prijzengeld voor de Turner Award), maar toen er gedreigd werd het geld direct te verbranden, nam ze het toch aan om het vervolgens aan liefdadigheid te geven.

Bill Drummond en Jimmy Cauty schijnen fervent aanhangers te zijn van de filosofie van het Discordianisme en bovenstaande acties geven daar blijk van. Binnenkort meer over deze filosofie/religie.

Screaming Lord Sutch

Het is helaas al weer meer dan 14 jaar geleden dat een van de meest kleurrijke figuren uit de Britse politiek ons ontvallen is: Screaming Lord Sutch, 3rd Earl of Harrow of kortweg Lord Sutch.

Aan het begin van de jaren 60 richtte Lord Sutch (die eigenlijk gewoon David Sutch heette) zijn eerste bandje op, waar hij zelf in zong. Alhoewel uit de opnames duidelijk werd dat Lord Sutch niet voor zanger in de wieg was gelegd, bleek hij wel een goede hand te hebben in het vinden van getalenteerde bandleden. Achtereenvolgens speelden in zijn band dan ook Ritchie Blackmore en Jimmy Page, die later beroemd zouden worden met Deep Purple en Led Zeppelin. Bovendien speelden de begeleiders op Jimi Hendrix’ debuutplaat, Mitch Mitchell en Noel Redding ook bij de Savages, zoals Screaming Lord Sutch zijn band had genoemd.

Waar Lord Sutch echter beroemd mee werd was zijn politieke partij, de Official Monster Raving Loony Party, die vergelijkbaar was met de partij van Johan Vlemmix, maar dan leuk. Enkele van de verkiezingsbeloften die Lord Sutch door de jaren heen gedaan heeft, zijn het afschaffen van de winter en het veranderen van de UK in een belastingparadijs door de kanaaltunnel via de kanaaleilanden te laten lopen. Een aantal voorstellen die als belachelijk werden gezien, toen hij ze deed zijn echter intussen echt ingevoerd. Hieronder vallen onder andere het stemrecht vanaf 18 jaar (in plaats van 21 ), paspoorten voor dieren en pubs die de hele dag open zijn.

Met zijn partij heeft Lord Sutch het voor elkaar gekregen om 40 achtereenvolgende verkiezingen te verliezen. Een record in de Britse geschiedenis. Daarbij moet wel aangetekend worden, dat hij het vaak opnam tegen bekende politici in hun eigen kiesdistrict. Toen hij het eens opnam tegen Margaret Thatcher besloot deze prompt om het bedrag om deel te nemen aan de verkiezingen te verhogen van 150 pond naar 500 pond. Niet dat het Lord Sutch gestopt heeft.

In 1998 werd een van zijn albums door de BBC gekozen tot slechtste album aller tijden. Of dit van invloed was is niet bekend, maar een jaar later besloot Lord Sutch dat het welletjes was en verhing zich in zijn eigen appartement. Wellicht tot vreugde van de Raving Looney Green Giant Party, die zich 10 jaar eerder had afgescheiden van de Official Monster Raving Loony Party naar aanleiding van een conflict over wie het meest op tv mocht.

Lord Sutch heeft een prachtig kapsel...
Lord Sutch heeft een prachtig kapsel…

 

Meer blauw op straat?

Zo nu en dan, meestal rond verkiezingstijd, komt de roep om meer blauw op straat om de hoek kijken. Het is lastig om te bepalen of meer of beter zichtbare politie daadwerkelijk helpt tegen criminaliteit, maar het is geen nieuw vraagstuk. Ook 600 jaar geleden hield men zich hier al mee bezig. Toen bleek echter al dat het niet zo zeer ging om de hoeveelheid, maar vooral om wat ze deden…

Zo was in 1418 in Parijs Gaultier Rallart chef van de politie en werd hij ‘s nachts verondersteld boeven te vangen. Hij deed elke nacht z’n ronde, maar ving nooit ook maar één boef. Reden voor Gaultier om te verklaren dat Parijs ‘s nachts volkomen veilig was. De bevolking was het daar niet mee eens aangezien er nog steeds flink wat inbraken plaats vonden en je, als je je op straat waagde in het donker, een redelijke kans had om met een klap op je kop van je kostbaarheden verlost te worden.

Wat bleek echter? Gaultier had de gewoonte om met een half orkest op pad te gaan want hij was immers een heer van stand en dan verdien je het natuurlijk aangekondigd te worden door minstens 2 trompetters en 2 trommelaars. Alhoewel Gaultier geen enkele crimineel te pakken kreeg, omdat ze ‘m al van mijlenver hoorden aankomen, was hij niet bereid om zonder orkest op pad te gaan, hij was immers geen pauper.

Terwijl de politie het publiek voor de hooters vermaakte werd aan de andere kant van de stad de bank beroofd.
Terwijl de politie het publiek voor de hooters vermaakte met trommels werd aan de andere kant van de stad de bank beroofd.